Трек
Kayra - Kumarbazın Gündüz Kabusları
Текст песни
Текст песни: Bir müddet bir şey konuşmadık
Yüzüm dev bir soru işaretiydi
Benden ahbap olmaz
Rüzgârın da zamanın da yok getireceği
İnan ki kimseyi ve hiçbir ihtimali
Kırışacak yüzüm
Kollarım buruşacak belki
Yürürken de zorlanılacak (sonra)
Uzak çarşılarda soluklanacağım
Her şeyden habersiz kendimi unutacağım
Kurşunlarını saçarken bütün şu hatıralar
Önünden geçerdim duvarsız mezarların
Olmadığın bir yerde mutluluğa tenezzül etmem
Sabaha karşı bastırırken en siyah kederler
Bilmediğim uzaklar çağırdı her akşam
Bir umut bugünlerde gölgene dokunmak
Yine de buradayız ve yıldızlar hâlâ bizim
Ya olmasaydın hiç veya nereye gittin
Bizi unuttular bak hem de bir hiç pahasına
Daraldıkça bileklerine sür kolonyalar
Vazgeç artık güzel sofralar ve huzurdan
Resmileşti yalnızlığın inan ki çoktan
Serin temaslarda bugün çağdaş ölümler
Ölümsüz bir yük bıraktı zaman sırtıma
Gözlerim bağırdı defalarca durmadan
Kurtarın diye, bir umut işte
Şimdi her gün öldüğüm şu kirli zihnim
Burada olmadım fakat toprağa güvendim
Hayata inandım, ölüler duyardım
Onlarla konuştum, açlıkla doyardım
Derken her şey bitti ve herkes gitti
Kendime dair hiçbir fikrim yok gibiydi
Kendine iyi bak dedim ne kadar ağır laf
Ne büyük saadet gözlerinde yok olmak
Oysa yaşıyoruz sanırdım hep şu yeryüzünde
Kendi evlatlarına mezar kazdıran bir ülke
Sesleniyorum artık uzaktan bu şarkılarla
Gerçeküstü dumanlar gezerken saçlarında
Yüksek ateşlerle cebelleştim
Gözlerinde bir mezar sükûnetiyle durup gezerdim
Sana bir ayna getirdim ölecektin biliyordum
Bahtımı çekip sineye gömüldüm kendime
Basit varsayımlar, müjdeli haberler
Dünyanın belkemiğine balyoz indiren şu öfkem
Bir nevi hayatı ziyaret bizimkisi
Gölgeme bir sır verdim ve sonra gittim
İçimden güzel temenniler geçerdi
Bazen izlersin boğulduğun denizleri
Saat kaç olmuş bak hâlâ dönmedi
Duydum ki unutmuşsun gözlerimde kendini
Şimdi her gün öldüğüm şu kirli zihnim
Burada olmadım fakat toprağa güvendim
Hayata inandım, ölüler duyardım
Onlarla konuştum, açlıkla doyardım
Derken her şey bitti ve herkes gitti
Kendime dair hiçbir fikrim yok gibiydi
Kendine iyi bak dedim ne kadar ağır laf
Ne büyük saadet gözlerinde yok olmak
Yüzüm dev bir soru işaretiydi
Benden ahbap olmaz
Rüzgârın da zamanın da yok getireceği
İnan ki kimseyi ve hiçbir ihtimali
Kırışacak yüzüm
Kollarım buruşacak belki
Yürürken de zorlanılacak (sonra)
Uzak çarşılarda soluklanacağım
Her şeyden habersiz kendimi unutacağım
Kurşunlarını saçarken bütün şu hatıralar
Önünden geçerdim duvarsız mezarların
Olmadığın bir yerde mutluluğa tenezzül etmem
Sabaha karşı bastırırken en siyah kederler
Bilmediğim uzaklar çağırdı her akşam
Bir umut bugünlerde gölgene dokunmak
Yine de buradayız ve yıldızlar hâlâ bizim
Ya olmasaydın hiç veya nereye gittin
Bizi unuttular bak hem de bir hiç pahasına
Daraldıkça bileklerine sür kolonyalar
Vazgeç artık güzel sofralar ve huzurdan
Resmileşti yalnızlığın inan ki çoktan
Serin temaslarda bugün çağdaş ölümler
Ölümsüz bir yük bıraktı zaman sırtıma
Gözlerim bağırdı defalarca durmadan
Kurtarın diye, bir umut işte
Şimdi her gün öldüğüm şu kirli zihnim
Burada olmadım fakat toprağa güvendim
Hayata inandım, ölüler duyardım
Onlarla konuştum, açlıkla doyardım
Derken her şey bitti ve herkes gitti
Kendime dair hiçbir fikrim yok gibiydi
Kendine iyi bak dedim ne kadar ağır laf
Ne büyük saadet gözlerinde yok olmak
Oysa yaşıyoruz sanırdım hep şu yeryüzünde
Kendi evlatlarına mezar kazdıran bir ülke
Sesleniyorum artık uzaktan bu şarkılarla
Gerçeküstü dumanlar gezerken saçlarında
Yüksek ateşlerle cebelleştim
Gözlerinde bir mezar sükûnetiyle durup gezerdim
Sana bir ayna getirdim ölecektin biliyordum
Bahtımı çekip sineye gömüldüm kendime
Basit varsayımlar, müjdeli haberler
Dünyanın belkemiğine balyoz indiren şu öfkem
Bir nevi hayatı ziyaret bizimkisi
Gölgeme bir sır verdim ve sonra gittim
İçimden güzel temenniler geçerdi
Bazen izlersin boğulduğun denizleri
Saat kaç olmuş bak hâlâ dönmedi
Duydum ki unutmuşsun gözlerimde kendini
Şimdi her gün öldüğüm şu kirli zihnim
Burada olmadım fakat toprağa güvendim
Hayata inandım, ölüler duyardım
Onlarla konuştum, açlıkla doyardım
Derken her şey bitti ve herkes gitti
Kendime dair hiçbir fikrim yok gibiydi
Kendine iyi bak dedim ne kadar ağır laf
Ne büyük saadet gözlerinde yok olmak
Комментарии
Комментариев пока нет