Текст песни
Текст песни: Ferrum tonat in tenebris — fractus hostis iterum non surgit
Vox nostra flammas concitat — et noctem omnem subito percutit
Sanguis micat in nebulis — nec cor militum in pugna unquam mergit
Lux ardet ultra sidera — et hostis omnis fulmineo corruit
Corpus nostrum adamanteum — nullum telum umquam penetrabit
Clamor noster incendium — per astra furens hostem dissipabit
Gladius surgit rapidissimus — et funus noctis tandem evacuabit
Miles fortis invictissimus — nec umbra nec daemon umquam terrabit
Per ignem nostrum surgimus — nec flamma nostra unquam deficiet
Per ferrum hostem carpimus — et vox victoriae caelum concutiet
In nocte lumen accendimus — et signum nostrum ultra terrae curret
In proelio vitam spargimus — et omnis inferos terror dissolvet
Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit!
Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit!
Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit!
Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit!
Vestis nostra ferrea — per ventos horridos ululat
Pugna nostra superba — in corda hostium flammas impellat
Cruor rubet et sidera — in caelo fracto fulgorem revelat
Tempus cadit in praelia — et vox victorum noctem expellat
Miles surgit gloriosus — nec ventus infernus eum perfringet
Oculus eius ardentissimus — per noctem ultimam hostem insequitur
Passus magnus victoriosus — nec fatum ipsum eum unquam vincet
Cor eius ferox invictissimus — per saecula pugnam ulterius fulgitur
Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit!
Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit!
Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit!
Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit!
Sub armis fratres surgimus — nec mors nec fatum nos ligabit
Et cantus noster fulgimus — qui corda fracta semper regenerabit
In pulvere stellae nascimur — et lux in manibus nostris iter renovabit
Per noctem ultimam currimus — et vox victoriae terras consecrabit
Umbrae cadunt ad ferrum — nec potestas earum nos continebit
Ignis surgit aeternum — et ardor noster astra incendet
Fratres stamus super mortem — et fortitudo nostra numquam deficiet
In ira pura incendem — quod omne malum in cinerem fluet
Stellae fractae nos observant — cum ferrum nostrum caelum disrumpat
Et hostis tremens ululat — cum vox legionis noctem dissipat
Gloria ardet atque cantat — cum ardor noster omnem noctem rumpat
Et miles ultimus surgat — nec umbra umquam cor eius occupat
Ferrum nostrum semper vibrat — et cor nostrum ignem renovabit
Umbra fugit atque spirat — cum lux victoriae tenebras expugnat
Miles cadit sed resurrectat — nam fama eius umquam non finibit
Gladius scindit et spirat — et hostis omnis prorsus conturbat
Astartes! Vox tonat! Corda mundi ipsa iam tremunt!
Astartes! Ferrum tonat! Montes cadunt, elementa pereunt!
Astartes! Lux non cadit! Vox nostra flammas caelum incendit!
Astartes! Fratres vivunt! Furor noster hostem aeternum frangit!
Vox nostra flammas concitat — et noctem omnem subito percutit
Sanguis micat in nebulis — nec cor militum in pugna unquam mergit
Lux ardet ultra sidera — et hostis omnis fulmineo corruit
Corpus nostrum adamanteum — nullum telum umquam penetrabit
Clamor noster incendium — per astra furens hostem dissipabit
Gladius surgit rapidissimus — et funus noctis tandem evacuabit
Miles fortis invictissimus — nec umbra nec daemon umquam terrabit
Per ignem nostrum surgimus — nec flamma nostra unquam deficiet
Per ferrum hostem carpimus — et vox victoriae caelum concutiet
In nocte lumen accendimus — et signum nostrum ultra terrae curret
In proelio vitam spargimus — et omnis inferos terror dissolvet
Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit!
Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit!
Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit!
Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit!
Vestis nostra ferrea — per ventos horridos ululat
Pugna nostra superba — in corda hostium flammas impellat
Cruor rubet et sidera — in caelo fracto fulgorem revelat
Tempus cadit in praelia — et vox victorum noctem expellat
Miles surgit gloriosus — nec ventus infernus eum perfringet
Oculus eius ardentissimus — per noctem ultimam hostem insequitur
Passus magnus victoriosus — nec fatum ipsum eum unquam vincet
Cor eius ferox invictissimus — per saecula pugnam ulterius fulgitur
Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit!
Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit!
Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit!
Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit!
Sub armis fratres surgimus — nec mors nec fatum nos ligabit
Et cantus noster fulgimus — qui corda fracta semper regenerabit
In pulvere stellae nascimur — et lux in manibus nostris iter renovabit
Per noctem ultimam currimus — et vox victoriae terras consecrabit
Umbrae cadunt ad ferrum — nec potestas earum nos continebit
Ignis surgit aeternum — et ardor noster astra incendet
Fratres stamus super mortem — et fortitudo nostra numquam deficiet
In ira pura incendem — quod omne malum in cinerem fluet
Stellae fractae nos observant — cum ferrum nostrum caelum disrumpat
Et hostis tremens ululat — cum vox legionis noctem dissipat
Gloria ardet atque cantat — cum ardor noster omnem noctem rumpat
Et miles ultimus surgat — nec umbra umquam cor eius occupat
Ferrum nostrum semper vibrat — et cor nostrum ignem renovabit
Umbra fugit atque spirat — cum lux victoriae tenebras expugnat
Miles cadit sed resurrectat — nam fama eius umquam non finibit
Gladius scindit et spirat — et hostis omnis prorsus conturbat
Astartes! Vox tonat! Corda mundi ipsa iam tremunt!
Astartes! Ferrum tonat! Montes cadunt, elementa pereunt!
Astartes! Lux non cadit! Vox nostra flammas caelum incendit!
Astartes! Fratres vivunt! Furor noster hostem aeternum frangit!
Комментарии
Комментариев пока нет